کتاب همرزمان حسین علیه السلام - (ده گفتار از رهبری در تحلیل مبارزات سیاسی امامان معصوم علیهم السلام) نشر انتشارات انقلاب اسلامی

معرفی کتاب «همرزمان حسین (ع)»

کتاب پر‌محتوا، عمیق و ارزشمند «همرزمان حسین (ع)»، کتابی است با موضوع سیره مبارزاتی و تاثیر سیاسی – اجتماعی ائمه ی هشتگانه بعد از امام حسین (ع) در جامعه. این کتاب از سلسله سخنرانی‌های حضرت آیت الله خامنه‌ای (رضوان الله علیه) در محرم 1351 نوشته شده و توسط انتشارات انقلاب اسلامی به چاپ رسیده‌ است.

گامی بزرگ در روشنگری

نویسنده معتقد است که کار تحقیقی درباره این دوران از امامت و به تبع آن اطلاعات شیعیان از زندگی این امامان مجاهد بسیار اندک است؛ بنابراین این کتاب گام بزرگی در جهت روشنگری شیعیان علاقه‌مند برداشته‌ است.
آیت الله خامنه‌ای تمام دوران حیات ائمه را به مثابه یک انسان 250 ساله معرفی می‌کند که در یک مسیر واحد و به سوی یک هدف واحد در حرکت است. این مسیر گاهی مستلزم صبر است، گاهی مستلزم صلح، گاهی مستلزم جنگ و گاهی مستلزم مبارزه پنهانی. انسان هوشمند باید بداند که تمام این اقدامات، نوعی مبارزه است نه سازش و تسلیم؛ بنابراین تمام ائمه در این راه، همرزم امام حسین (ع) هستند. 

دوره چهارم حیات انسان 250 ساله

در کتاب همرزمان حسین، دوران 250 ساله امامت به چهار دوره تقسیم می‌شود:

• دوره صبر؛ دوره 25 ساله غصب خلافت امیرالمومنین (ع)
• دوره تشکیل حکومت اسلامی؛ دوران حکومت چهار ساله امام علی (ع) و شش ماه اول حکومت امام حسن (ع)
• دوره ایجاد تشکیلات پنهانی برای قیام؛ از سال 41 هجری یعنی سال صلح امام حسن (ع) تا قیام عاشورا در سال 61 هجری
• دوره مبارزه تشکیلاتی با قدرت ها و گسترش اسلام حقیقی؛ پس از واقعه عاشورا تا آغاز غیبت

تمرکز کتاب «همرزمان حسین» بر دوره چهارم امامت بوده و با نگاهی عمیق، مخاطب را با نوع مبارزه امامان هشتگانه با قدرت‌های زمان آشنا می‌کند و خط بطلان بر اندیشه رایج درباره این امامان مبنی بر سازش با حکومت‌های طاغوت می‌کشد. 

چرا «همرزمان حسین (ع)» ارزش خواندن دارد؟

کتاب «همرزمان حسین (ع)» به تاریخ کمتر پرداخته شده شیعه می‌پردازد؛ بخشی از تاریخ که شیعه در اوج سختی و اختناق به حیات پراقتدار و پرافتخار خود ادامه داده و از مبارزه علیه ظلم دست نکشیده.
مواضع امامان هشتگانه در برابر خلفای زمان، علما و شعرای درباری و همچنین نحوه ارتباط این بزرگواران با شیعیان خود بیان شده‌ است. معنای درست، دقیق و اصولی تقیه به تفصیل و در فصلی جداگانه بیان شده و بر برداشت های نادرست از تقیه خط بطلان  کشیده شده‌ است.

بخشی از کتاب «همرزمان حسین (ع)»

زهد اسلامی معنایش این است که تو انسانی که هزار جاذبهٔ مادی که در روح و نفست هست، جاذبهٔ شهوت هست، جاذبهٔ مقام هست، جاذبهٔ راحتی هست، جاذبهٔ کم کار کردن و بسیار بهره‌ بردن هست، جاذبهٔ پول هست و خلاصه جاذبهٔ یک زندگی عافیت‌مندانهٔ بی‌دردسرِ بی‌مسئولیت در روحت هست، برای خاطر هدف، خودت را از این همه جاذبه خلاص کنی؛ از این همه انگیزه، از این همه چنگک‌های گوناگونی که به طرف تو و به طرف روح تو می‌افتد و لباس تو و لباس روح تو را می‌کشد، خودت را نجات بدهی و خلاص کنی و به طرف هدف بدوی. این معنی زهد است.
 

به قلم «فاطمه معصومه منیری»